Het ojief

In de architectuur komen wij geregeld een profiel dat ojief of cyma wordt genoemd tegen. Dit profiel is een combinatie van twee delen van cirkels, die waar ze elkaar raken, vloeiend in elkaar overlopen.  Het Griekse woord cyma betekend golf, wat de vorm eigenlijk volledig omschrijft. De vorm lijkt op de achterzijde van een golf, die eerst omhoogkomt en vervolgens omslaat. 

Ojieven in de architectuur

Dit profiel komt in vele verschillende soorten en maten voor. Zo vinden wij het bijvoorbeeld in de vorm van een gevel, als raamstijl, als uiteinde van een sleutelstuk of als kroonlijst van een kast. Het feit dat het profiel zo veelzijdig gebruikt is en nog steeds gebruikt wordt, maakt duidelijk dat het een erg aantrekkelijke vorm is. 

Er zijn vele panden te vinden waarin het ojief overduidelijk in aanwezig is. Het is niet ongebruikelijk om een volledige geveltop volgens deze vorm te maken. Gevels met deze vorm worden klok- of ojiefgevels genoemd. 

Als we het over patronen in de architectuur hebben, kan het natuurlijk niet missen dat ze ook in kerken voorkomen. Een mooi voorbeeld vond ik in de raamstijlen van de grote kerk van Monnickendam. De buitencontouren van de ramen worden gevormd, zoals gebruikelijk in de gotiek, door een spitsboog, maar de uiteinden van de raamstijlen vormen vaak een ojiefboog. 

Het raam is verdeeld in drie delen en heeft dus twee raamstijlen. Aan het uiteinde van elke raamstijl splitst deze zich op in twee ojiefbogen. Het gedeelte boven deze ojiefbogen wordt met verschillende patronen opgevuld. 

error: Content is protected !!